Tijdens mijn vakantie bezocht ik een 2 tal engelse parken. Alton Towers en Blackpool Pleasure Beach. Het was een lastige keuze; want de zon zekerheid van Spanje was ingeruild voor het regenachtige Engeland.
Maar gelukkig was het een verstandige keuze, want het weer zat erg goed mee. Naast Alton Towers gingen we richting Blackpool. Nieuw voor mij was dus Blackpool’s Pleasure Beach. Een pretpark middenin een stad, direct aan het strand. Het lijstje achtbanen is indrukwekkend te noemen. 12 achtbanen met maar liefst 5 houten achtbanen waarvan 1 achtbaan al 85 jaar haar rondjes rijdt. Ach, eigenlijk heeft Blackpool geen introductie meer nodig. Want in dit park staan toch wel de bekendste klassiekers in de achtbaanwereld. Noem het gerust het pretpark/achtbaan museum van de wereld.
Ik heb een kort Tr gemaakt met wat dingen die me opvielen in het park.
En dit is nu Blackpool. Stel dat Walt Disney Blackpool moest beschrijven zou het zoiets worden; "Een Neon jungle aan het strand." Voor Truus uit Delft is het geweldig, het is net Scheveningen. Echter heeft Blackpool wel sfeer.
Eenmaal binnen in het park valt 1 ding meteen op. Dit is geen park wat je snel zult aantreffen. Pleasure Beach is dan ook niet te omschrijven in een Tr. Als je foto’s in dit Tr ziet heb je eigenlijk totaal geen indruk van het park. Dit park is totaal niet te beoordelen op foto’s. De enige omschrijving die je kan maken is: “Pleasure Beach is gewoon Pleasure Beach. Om te snappen wat ik daarmee bedoel moet je het park echt zelf bezoeken”.
In het park vallen de hoeveelheid achtbanen en attractie’s direct op. Toch is het park vrij overzichtelijk en netjes geordend. Geen plekje in onbenut gelaten, en er zijn zelfs “Phantasialand achtige” taferelen te ontdekken. Attractie’s zijn hier namelijk op sommige plekken gewoon gestapeld. Een goed voorbeeld is de Mine Train achtige Darkride die ook echt op treinrails loopt. Een fantastische oude darkride die gemaakt is op een nog oudere bootjes darkride.
De ingang van het park, met daarop een fun house : Noah's Arc. Dit is echt een must-do in het park. Geweldig hoe groot deze attractie nog is.
Toen wij het park om half 11 binnen liepen bleken de attractie’s allemaal te openen rond 11 uur of soms zelfs later. Het park werkt met een ticket systeem waarbij je voor elke attractie los moet betalen. Veel voordeliger is het polsbandje wat je bij elke attractie moet scannen. Hier betaal je rond de 30 pond voor en mag je onbeperkt gebruik maken van alle attractie’s. Een ritje in een achtbaan kan namelijk “los” 8 pond kosten.
De achtbaan die het meeste opvalt is de Pepsi Max Big One. Deze Arrow Hyper coaster van bijna 65 meter hoog is vanuit heel Blackpool te zien. De rit is enorm populair onder de bezoekers en de baan is bij opening nog de snelste en hoogste achtbaan van Europa geweest. Dit roepen ze zelfs nu nog om in de wachtrij, al is deze baan dit lang niet meer. De rit zelf viel mij aan alle kanten zwaar tegen. Het beugelsysteem zorgt in de ruwe bochten voor flinke klappen op je benen. Daarnaast is de baan gewoon veelte ruw voor zo’n Hyper coaster. De First drop geeft behoorlijke klappen weg en eigenlijk bij elke bocht kon je rekenen op een flinke klap. Nee, dit is niet hoe stalen achtbanen moeten zijn. Voorin is het nog het beste, maar achterin is het gewoon niet prettig meer. Een flinke teleurstelling voor mij dus. De snelheid, ligging en de hoogte is leuk, maar de baan zelf is gewoon slecht.
Mooi is de baan zeker wel.
In Blackpool is het niet ver lopen naar de volgende ride. En zo sta je al weer bij Irn-Bru Revolution. Ook deze baan van Arrow is toch vrij bijzonder. Van deze Shuttle Loop coaster zijn er wereldwijd nog maar 4 in werking. De baan zelf is leuk om te doen, maar de lauch is niet meer dan een versnelling. Ach, met zijn opening zal het best spectaculair geweest zijn. Het engste is toch wel het platform waar je op moet klimmen om in te stappen. Dit platform beweegt net iets te veel tijdens de rit om je veilig te voelen. Bizar dat het personeel tijdens de rit ook gewoon instapt om naar het andere station te komen. Deze achtbaan is wel door mij goedgekeurd, ondanks de rare knikken tijdens de drop.
De Steeplechase is de volgende creatie van Arrow. Deze achtbaan, die in 1977 is geopend, is in deze vorm, de enigste achtbaan ter wereld. 3 verschillende tracks nemen het tegen elkaar op waarbij de rijders zitten op een paardje. De baan zelf is zo lomp als het maar zijn kan, maar die hele ritervaring is toch geweldig. Jammer dat de middelste baan het niet deed. Het ziet er naar uit dat deze voorlopig ook niet meer gaat werken omdat de hele lift-hill uit elkaar lag. Daarnaast mogen ze de hele track wel eens onderhanden nemen, op sommige stukken zat meer roest als verf.
De Big Dipper is een achtbaan van 85 jaar oud. En als achtbaanfan moet je daar toch van gaan kwijlen. Dat deed ik ook, totdat we naar beneden gingen. Na de rit was het de vraag hoeveel ik had gebroken in mijn rug. Het is een prachtige achtbaan maar deze was toch net iets te ruw naar mijn mening. Hulde voor het feit dat deze bijzondere achtbaan nog werkt. Toch gaf ik de voorkeur aan de “Rollercoaster”. Een houten achtbaan van 75 jaar oud die in de achtertuin staat van een hoop woonhuizen. Bizar dat mensen hier echt pal naast zo’n baan wonen. Toen ik naar de lifthill keek dacht ik dat de rit nog erger zou zijn als de Big Dipper. Echter was de rit fantastisch. Deze achtbaan heeft alles wat een houten achtbaan nodig heeft. Niet te ruw maar toch heerlijk “Out-of-control”. De bochten zijn nauwelijks schijn gelegd en de drops zijn lekker stijl. Deze achtbaan is echt fantastisch om te doen en als is het maar door de looks van die achtbaantreinen. Geen enkele nieuwe houten achtbaan heeft mij zo’n geweldig gevoel gegeven. Pure nostalgie met een zeer pittige rit voor een achtbaan van 75 jaar oud.
Na dit coastergeweld was het tijd voor de Zipper Dipper. Nogmaals een houten achtbaan die dit keer 74 seizoenen meedraait. Deze achtbaan staat echt tussen de Rollercoaster en Space Invader 2 in. Sterker nog, deze achtbaan gaat door het gebouw heen van Space Invader 2. De baan zelf is, naar schatting, hooguit 10 meter hoog. Maar geeft ook nu weer een heerlijke rit weg. Gewoon het feit dat zo’n achtbaan nog zo’n goede rit kan weggeven na 74 jaar zegt genoeg. Ik zou er de hele dag wel in kunnen zitten! Mooi feitje is dat deze achtbaan ook nog gewoon met de hand geremd word.
De Zipper Dipper gaat dus door de Space Invader 2 heen. Space Invader 2 is een Indoor Zierer baantje. Deze baan heeft nieuwe treinen van Kumbak en geeft echt een heerlijk soepele rit weg. Het gebouw is spuuglelijk maar aan de binnenkant zag het er mooi uit. Heerlijk soepel baantje.
Nog een houten achtbaan, maar dan een houten Wilde muis. Ik vind het toch echt geweldig hoe oud die baantjes zijn he! 50 jaar oud al! Hoe kan het bestaan. Terecht dat deze achtbaan een grondige renovatie “cadeau” kreeg voor haar verjaardag. De rit zelf is bizar te noemen. Dit is een wilde muis die elke stalen wilde muis doet verbleken. De snelheid waarmee je door de bochten gaat is abnormaal. De wagentjes kantelen zelfs in de bochten!! De drops op deze achtbaan zijn echt heel, maar dan ook heel erg stijl en zorgen dat je compleet uit je stoeltje wordt gelift. En dan volgt er nog de meest idiote bunnyhop ever. Wat een bizarre air-time gevolgd door een geweldige drop. En het mooie van alles, de achtbaan is nog leuk om te doen ook. Je zit echt heerlijk in het karretje! Ik heb trouwens zelden zoveel mensen in een achtbaan horen schreeuwen. De gezichten na de rit spreken boekdelen. Dit is gewoon 1 van de beste achtbanen ter wereld! Elk metertje van deze achtbaan is ook gewoon fantastisch.
De laatste houten achtbaan is meteen 1 van de meest bijzondere houten achtbanen ter wereld. De leeftijd is “slechts” 73 jaar en de baan zelf is een “Moebius” coaster. Dit is een dubbele (racing) coaster waarbij je het ene station instapt en aan de andere kant kom je weer uit. Wil je de baan echt helemaal hebben gedaan moet je dus 2 keer wachten en aan beide kanten instappen. Deze baan is ook weer een toppertje. De dubbele drop naar beneden is echt geweldig en de baan geeft ook nu weer een pittige rit weg. Toch is, wanneer je rechts instapt, de baan erg ruw in een aantal bochten. Wanneer je aan de andere kant instapt heb je hier geen last van. Bijzonder hoe zo’n achtbaan kan verschillen.
Dan hebben we nog de Avalanche. Een Mack bobslee baan die maar 1 weg kent. Naar beneden. Het wordt cliché, maar ook deze achtbaan is niet zomaar een bobslee achtbaan want ik heb nog nooit een bobslee baan gedaan die zoveel G-krachten trekt in de bochten. Vooral het stuk tussen de helixen is echt geweldig. Wat een bizarre snelheid voor zo’n baan. Het was een klein gelukje dat we deze baan konden doen, hij lag de hele dag in storing. Toch is deze baan nog geopend voor 2 uurtjes.
Onlangs toegevoegd is de Infusion. Een Vekoma SLC coaster. Niet zo heel bijzonder en de baan is erg ruw op punten.
De volgende ride is Valhalla. Over de rit heb ik heel wat gehoord. Het zou namelijk echt onwijs spectaculair en behoorlijk nat zijn. Dit vermoeden werd bevestigd door het feit dat elk bootje met waterstofzuigers werd leeggemaakt. De rit voert door allerlei klimaatuitersten. Hitte, kou en bliksem en het zou 1 van de beste ride’s ter wereld moeten zijn. De rit is nat en erg origineel gevonden. De kou en de hitte zijn enorm goed voelbaar en de effecten zijn behoorlijk spectaculair. Ik ben toch een aantal keer rot geschrokken. De rit is niet nat maar compleet soaked. Toch blijf ik kritisch en moet ik zeggen dat de rit me een klein beetje teleurstelde. De afwerking in deze ride is erg ondermaats en, naast de vuur en sneeuw effecten, stelde de rest van de rit niet veel voor en ik vond de rit erg mager. Er zijn 3 sterke scene’s en de drops zijn indrukwekkend stijl en nat, maar meer is het helaas niet.
Toch is Valhalla een goede ride die zeker niet misstaat in mening pretpark.
De rest van het park is ook leuk om te bezoeken. Mijn tip? Sla niets over. Een goed voorbeeld is Trauma Towers; een enorm leuke Walk-through met een toffe ride in het gebouw. Het oudste spookhuis ter wereld; Ghost Train die er van binnen erg goed uitzag. Maar ook Impossible; wat de eerste generatie Mad-house’s herbergt, een zogenaamde “Haunted Swing”. Ook Bling is een ride van Zierer; een zogenaamde Starshape, die echt goed intens is. En voor de rest staan er nog wat opvul attracties die zeker niet slecht zijn.
Ice Blast, een S&S Toren en nog wat andere ride's.
Toch heeft het park nog een aantal minpunten. De volgende foto spreekt boekdelen.
Het grootste minpunt is het personeel. Na navraag bleek dat elk personeelslid elke dag bij dezelfde attractie staat. Dat sommige mensen die attractie beu zijn bleek wel. Vooral bij Irn Bru Revolution leek ik meer in een bar te zitten dan bij een achtbaan. Maar bij The Big One was het echt raak. Hier stonden jongeren van rond de 24 jaar waar zelfs ik bang van was. De plaatselijke “Gang” uit Blackpool bleek hier wel te werken. Verschrikkelijk hoe sloom en asociaal hier werd gewerkt. Schreeuwen, vloeken, flesjes gooien en met de plaatselijke chicks praten in de hoop voor een telefoonnummer. En dan heb ik het niet eens over hun uiterlijk.
Toch wil ik ook zeggen dat er in dit park mensen werken met passie voor hun werk. Bij de Zipper Dipper/ darkride Magic Mountain/Rollercoaster en nog een aantal andere kleine ride’s stonden mensen die echt zoveel passie hadden voor hun werk dat ze het heerlijk vonden als je iets aan hun vroeg of een foto van hun maakte. Geweldig hoe deze mensen kunnen vertellen over ‘hun” attractie. Hopelijk behoudt Blackpool al deze attractie’s MET dit personeel.
Voor de rest was Blackpool geweldig en ik kwam als een zeer tevreden man uit het park. Moe maar zeker voldaan van een bijzonder pretpark. Ik kom hier zeker weten nog een keer terug.
En geheel in stijl vertrokken we terug naar het hotel, met weer een old-timer.
Voor de grote versie van de foto's en nog wat extra beelden; kijk in de fotogallerij van dit Tripreport!